خط‌نوشته‌های تب‌دارِ دوسر و بی‌پهلو

 
 

دلم برای نوشتن تنگ است؛ برای نفس کشیدن در دنیای کلمات؛ برای بازی شاعرانه با تعابیر؛ برای تنهایی؛ برای زاده شدن دوباره؛ حرف عاشقانه زدن؛ شادمانه رقصیدن.

چقدر عجیب می‌شود این زندگی وقتی که هیچ گوشه دنجی ندارد!



 


نویسنده : فاطمه - ساعت ۱٢:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٧/۱۸
comment نظرات ()