خط‌نوشته‌های تب‌دارِ دوسر و بی‌پهلو

 
 

 

 وقتی که ماه روشن‌ترین انگشتانش را در گیسوانم فرو می‌برد

دلم تنگ می‌شود

شاید برای دخترکی که فردا برایش دیر بود

 


 


نویسنده : فاطمه - ساعت ۱٢:۳٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱/٢٥
comment نظرات ()